DuchŚwiety

Diakonie

W skład Wspólnoty wchodzą następujące Diakonie :
  • DIAKONIA MODLITWY WSTAWIENNICZEJ
    Wstawiać się za kimś oznacza „ujmować się za kimś”. Posługa modlitwy wstawienniczej jest formą „ujmowania się za kimś” przed Bogiem, jest orędowaniem braci i sióstr za kimś, za osobą, która nie jest w stanie udźwignąć swojego osobistego ciężaru.
    W Biblii znajdziemy wiele przykładów takiej modlitwy. Pierwszy pochodzi z Księgi Wyjścia (Wj 17, 8-13), kiedy to Mojżesz modlił się za walczący lud Izraela. Kiedy jego ręce były uniesione, Izrael wygrywał, gdy Mojżesz słabł i opuszczał ręce, natychmiast przewagę zdobywał przeciwnik. Po pewnym czasie stało się jasne, że nie da rady trzymać rąk w górze bez przerwy. Tu z pomocą przyszli Aaron i Chur, którzy podtrzymywali jego ręce, kiedy słabły. To do nich często porównywane są osoby posługujące modlitwą wstawienniczą – symbolizują bowiem pomoc w sytuacji, kiedy brak już sił, by modlić się  samemu.
    Drugim fragmentem z Biblii, na który zwykliśmy się powoływać, jest uzdrowienie paralityka. Jezus uzdrowił go ze względu na wiarę nie jego samego, lecz jego przyjaciół. (Mt 9, 1-8, Mk 2, 1-12, Łk 5, 17-26). Sytuacja ta pokazuje, że kiedy czujemy, że nie mamy już wiary w to, że moc Boga może objawić się w naszym życiu, należy prosić o wstawiennictwo innych.
    Posługa ta jest zgodna z nauką Kościoła Katolickiego zawartą w Katechizmie. Czytamy tam, że Wstawiennictwo jest modlitwą prośby, która bardzo przybliża nas do modlitwy Jezusa. On jest bowiem jedynym wstawiającym się u Ojca za wszystkich ludzi, a w szczególności za grzeszników. I dalej: W czasie Kościoła wstawiennictwo chrześcijańskie uczestniczy we wstawiennictwie Chrystusa: jest wyrazem komunii świętych (KKK 2634-2636).
    Modlitwa wstawiennicza jest modlitwą o łaskę przezwyciężenia grzechu lub jego skutków, uzdrowienie zranień i wspomnień, umocnienie w słabości. Ma pomóc w otwarciu się na działanie Bożego przebaczenia i Jego miłość.
    Jest kilka istotnych elementów, o których należy pamiętać, planując przyjście na  modlitwę wstawienniczą.
    Po pierwsze: należy być w stanie łaski uświęcającej, czyli być po spowiedzi św. i móc przystępować do Komunii św. W stanie grzechu ciężkiego jesteśmy oddaleni od  Boga i niezdolni do przyjęcia Jego darów. Spowiedź św. jest pierwszym konkretnym krokiem ku Panu. Po drugie: posługujący modlą się za osobę, która przychodzi osobiście, a nie za osoby trzecie.
    Trzeba pamiętać, że modlitwa wstawiennicza nie zastąpi sakramentów, ale stanowi pomoc w duchowych zmaganiach.
    Dlatego, kiedy jak Mojżesz modlisz się w jakiejś sprawie tak długo, że niemal omdlewasz i wiesz, że nie dasz rady dalej robić tego sam – możesz przyjść do nas. Kiedy Twoje problemy Cię przygniatają i wiesz, że bez czyjejś pomocy nie zrobisz ani kroku, albo czujesz, że znalazłeś się „pod ścianą” – zapraszamy. Nasza posługa polega na szczerej, bratniej modlitwie za Ciebie i miejsce, które boli. Opieramy się w wierze na obietnicy, którą zostawił nam Jezus: „Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w  niebie” (Mt 18, 19-20).
    Diakonia modlitwy wstawienniczej posługuje w poniedziałek po adoracji Najświętszego Sakramentu i w trakcie Wieczorów Uwielbienia. ODPOWIEDZIALNA   DANUTA WIELICZKO
  • DIAKONIA PROROCKA
    …Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, a nie wszystkie członki spełniają tę samą czynność – podobnie wszyscy razem tworzymy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jesteśmy nawzajem dla siebie członkami. Mamy zaś według udzielonej nam łaski różne dary: bądź dar proroctwa – [do stosowania] zgodnie z wiarą;…. (Rz 12, 4 n)
    Starajcie się posiąść miłość, troszczcie się o dary duchowe, szczególnie zaś o dar proroctwa!
    Czym jest proroctwo?
    Charyzmat proroctwa jest jednym z darów Ducha Świętego; Ten zaś, kto prorokuje, mówi ku zbudowaniu ludzi, ku ich pokrzepieniu i pociesze; ( 1 Kor 14, 1n). Dar proroctwa to swego rodzaju przesłanie z nieba – dar, dzięki któremu Bóg przemawiając przez konkretną osobę, kieruje swoje słowo do konkretnych osób lub całej zgromadzonej wspólnoty. W tak rozumianym proroctwie nie chodzi jednak o przepowiadanie przyszłości. Choć może się i tak zdarzyć. Proroctwo nie jest też jakąś nową formą objawienia. Wręcz przeciwnie: zarówno prorokujący jak i przesłanie pozostają całkowicie w służbie aktualnego nauczania Kościoła, opartego na Piśmie Świętym i Tradycji.
    Można więc powiedzieć, że proroctwo ma za zadanie przede wszystkim aktualizować Boże Objawienie w konkretnych momentach życia poszczególnych osób i wspólnot. Właśnie dlatego, kiedy proroctwo jest głoszone w zgromadzeniu wiernych, posiada wielki wpływ na sposób prowadzenia ludzi do Boga jak i na samo indywidualne doświadczenie wiary – na pogłębienie i obudzenie żywej świadomości bliskiej i miłującej obecności Ducha Świętego.
    Celem i zadaniem diakonii prorockiej jest szczególnie przyjmowanie,  odczytywanie, rozeznawanie i ogłaszanie Słowa Bożego, czyli proroctw na spotkaniach modlitewnych Wspólnoty, (a także w innych sytuacjach np. na modlitwie wstawienniczej) wskazanych przez Pana.
    Natomiast na spotkaniach formacyjnych diakonii uczymy się jak wzrastać w posłudze i posługiwać się  charyzmatem proroctwa. Staramy się  poszukiwać  Bożego Słowa i Jego Woli, a więc tego, do czego wzywa  Pan poszczególne osoby, diakonię lub całą Wspólnotę.
    Prorocy niech przemawiają po dwóch albo po trzech, a inni niech to roztrząsają!
    Zadania członków diakonii prorockiej: osoby będące w diakonii prorockiej muszą trwać przy Panu Bogu, modlić się codziennie, czytać Pismo Święte i wsłuchiwać się w słowo Boga skierowane do niego na dany czas. Aktywnie poszukiwać woli Pana. Często jednak w miarę swoich możliwości i obowiązków uczestniczyć w Adoracji Najświętszego Sakramentu oraz we Mszy Świętej. Prosić Boga o prowadzenie i kierowanie, prosić o zachętę. Modlić się, aby Bóg działał przez niego. Prorok powinien modlić się za siebie i innych. Prorok nie powinien bez ważnych przyczyn opuszczać spotkań wspólnotowych; korzysta z posługi stałego spowiednika lub kierownika duchowego.
    Prorok jest posłuszny Kościołowi. We Wspólnocie posłuszeństwo realizuje się wobec pasterza i osoby odpowiedzialnej za diakonię prorocką. Obowiązkiem każdego członka diakonii prorockiej jest przekazywanie proroctw osobie odpowiedzialnej.
    Proroctwo jest wypowiadane na spotkaniu Wspólnoty. Jest ono dla Wspólnoty lub dla osoby, która prosiła o modlitwę, np. wstawienniczą. Jeśli ktoś nie prosił o modlitwę, prorok nie przekazuje proroctwa, nawet wtedy, gdy mu się wydaje, że je otrzymał.
    Osoba prorokująca powinna dbać o swój dar, rozwijać go i pielęgnować, przyjmować i głosić Słowo Boga. Dar będzie wzrastał tylko wtedy, gdy prorok będzie nim służył innym. Dlatego każda osoba obecna na spotkaniu Wspólnoty (nie tylko z diakonii prorockiej) powinna być otwarta się na działanie Ducha Świętego.
    Kto może być w diakonii prorockiej?
    Posługiwanie charyzmatem proroctwa nie jest łatwe, wymaga determinacji, odwagi i łamania stereotypów w sobie. Należy pamiętać że jesteśmy narzędziem w ręku Boga,  który wzywa nas do wypowiedzenia SŁOWA, które Pan chce wypowiedzieć przez ciebie, tak jak potrafisz i czujesz bez upiększeń i frazesów. Jeśli prorok ma mówić w imię Boga, to wcześniej musi się całkowicie poddać Jego woli, nasłuchując głosu Boga. Bóg nie posługuje się człowiekiem jak nagraną płytą, ale korzysta z jego wszystkich zasobów: uczuć, woli, rozumu, ust, stylu bycia, języka  – aby przez nie przemawiać do obecnych. Dlatego w dar ten wrastamy stopniowo, po głębokim i osobistym zawierzeniu się. Ponadto każdy charyzmat – a zawłaszcza proroctwa – wymaga potwierdzenia i rozeznania przez osoby do tego powołane, bez ich akceptacji nie można nim posługiwać.
    W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie! (1 Tes 5,18-20) ODPOWIEDZIALNA CZESŁAWA SOBIECKA
  •  DIAKONIA MODLITWY OSŁONOWEJ
    Modlitwa osłonowa jest wstawiennictwem do Boga, aby ochronił nas jako wspólnotę, nasze dzieła i dobra od szkodliwego działania szatana. Jest to cicha posługa modlitewna prowadzona przez Ducha Świętego. Siła modlitwy jest bardzo wielka, gdy modli się jednocześnie wiele osób.
    Jakie zadania realizuje ?
    Indywidualna modlitwa za wspólnotę w jej potrzebach i w intencji konkretnych spraw osób ze wspólnoty.
    Intencje stałe – za duszpasterza, lidera, animatorów, członków wspólnoty, naszych spotkań modlitewnych, jedność we wspólnocie – w tych intencjach modlimy się niezależnie od okoliczności i czasu.
    Intencje czasowe – związane są z bieżącymi wydarzeniami Wspólnoty (msze z modlitwą o uzdrowienie, rekolekcje, seminarium, inne wydarzenia). W zależności od potrzeby osoby te modlą się w kościele bądź w domu. ODPOWIEDZIALNA TERESA BAJ
  • DIAKONIA INFORMACYJNA
    Czym się zajmuje?
    Szeroko rozumianą komunikacją wewnątrz wspólnoty oraz poza nią. Dba o to, aby podejmowane inicjatywy ewangelizacyjne były zauważane przez jak największą grupę ludzi, a co za tym idzie, aby Ewangelia rozprzestrzeniała się jak najdalej.  Jakie zadania realizuje ?
    -Projektowanie i drukowanie plakatów, ulotek.
    -Stworzenie i utrzymywanie strony internetowej.
    – Przekazywanie informacji o ważnych wydarzeniach dotyczących Wspólnoty. Kontakt z innymi wspólnotami działającymi w parafii.
    – Zbieranie i zarządzanie danymi członków wspólnoty.
    – Komunikacja mailowa.
    – Zamieszczanie ogłoszeń wspólnotowych na stronie parafii.
    – Fotografia / filmy z wydarzeń wspólnotowych.
    – Administrowanie kontem na Facebook.
    – Kronika wspólnoty.
    – Pokazy filmów.
    – Obsługa multimedialna wydarzeń wspólnotowych.
    ODPOWIEDZIALNE:  EWA MITURA, ANNA SKOCZEK, ANNA WÓJCIK-HAWRYŁ
  • DIAKONIA GOSPODARCZA
    Do zadań członków diakonii gospodarczej należy:
    • przygotowanie sali lub innych pomieszczeń na czwartkowe spotkania modlitewne,
    • przygotowywanie agape i ich obsługa,
    • dopilnowanie porządku w czasie trwania rekolekcji i innych spotkań,
    • prenumerowanie pism formacyjnych – Szum Z Nieba (Zeszyty Odnowy w Duchu Świętym dla członków wspólnoty,)
    • prowadzenie biblioteczki wspólnotowej, ( zamiar do wykonania )
    • zakupy okolicznościowe w związku z różnymi wydarzeniami we wspólnocie.
    ODPOWIEDZIALNA HALINA NIELIPIUK
  • DIAKONIA MUZYCZNA
    Śpiewem i graniem na instrumentach prowadzi modlitwę Uwielbienia Pana na spotkaniach modlitewnych, Mszy Świętej oraz podczas wszystkich spotkań i wydarzeń wspólnoty. Jest to grupa ludzi, której podczas wspólnej modlitwy -w miarę jak jest otwierana na działanie Ducha Świętego- Bóg daje się poznać, odrywa rąbek Tajemnicy Swojej Istoty. Zadaniem tej grupy jest pozwolić Bogu na to działanie i pomóc wejść innym w modlitwę Uwielbienia. Służyć Bogu tym darem z radością, ale i pokorą. Ojciec Robert Faricy w poznaniu dla grup muzycznych powiedział : Pan wezwał Was, abyście nie występowali, ale byście służyli. Wy macie prowadzić Mój lud, aby mi śpiewał, służycie mi wtedy, kiedy ludzie Mnie uwielbiają.
    ODPOWIEDZIALNY  MARIUSZ ŻYBURA
  • DIAKONIA LITURGICZNA
    Zadaniem diakonii liturgicznej jest przygotowanie i ukazywanie miejsca liturgii w całości życia chrześcijańskiego. Szczególnym aspektem tego rozumienia i przeżywania liturgii jest poczucie współodpowiedzialności za nią oraz czynne zaangażowanie w jej przygotowanie i celebrowanie. Członkowie diakonii stają się bliskimi współpracownikami kapłana, który jest pierwszym wprowadzającym wiernych w świat liturgii. Służba podczas Mszy św. Wspólnotowej i Mszach okolicznościowych. Służba na spotkaniach Wspólnoty.      ODPOWIEDZIALNA RENATA MAĆKOWIAK